L’amore che parla di sé in un bello sguardo. La percezione in cui mi perdo e l’oltre mare di un assurdo sì… L amore che arriva con movenze lente qui sotto gli occhi della gente, mi parla con voce tremante… sì.
Illudendo, lusingando Incantando e come danzando afferra le mani, sì. Affrettando, ansimando, provocando e tutto abbreviando, come adorando, sì. Sì…
Ti amo tanto e ti sento arrossendo e impallidendo quasi morendo, sì. L’amore che trafigge me lascia che dica “Non so cos’è. Non lo so mica.. Ma credo in te dolce nemica…. sì."
XeXu carai...! quina vista...! doncs no... eren naturals, del Maresme, i tot i no ser maduixes, sinó maduixots, força dolços i sucosos... ah! i l'únic retoc que tenen és un mica d'enfoc. Els colors són tal i com van rajar...
Tot i que a mi no m'agraden ni les maduixes ni els maduixots, t'haig de dir que la fotografia és meravellosa. Colors vermell sobre blanc, enfoc/desenfoc, la composició, la textura ... per tot plegat em trec el barret.
(*) no sóc un robot... què haig de fer per que em creguis?
Fanal Blau mira... tenia el dia (la nit) inspirada! jajajajaj gràcies carinyo petonet :¬)***
El porquet doncs hauràs de comprar una de nova!!! jajajajaja gràcies!
mar ets un amoret tan dolç...!!!! gràcies per les teves paraules tan belles...!!
Petonets dolços, nina estimada... :¬)***
sa lluna bona pregunta...! Segur que trobariem algú... bon dia, nina!
Ariadna Moltes gràcies per les teves paraules...! Amb aquest mots tan bonics queda demostrat ema escreix que no ets un robot! (a veure si trec el control d'accés...)
Maria doncs res... com els prefereixes: amb suc de taronja i una xic de sucre? o amb nata? ;¬)
11 al Lloc:
L’amore che
(Paolo Conte – Disc: Psiche)
L’amore che parla di sé in un bello sguardo.
La percezione in cui mi perdo
e l’oltre mare di un assurdo
sì…
L amore che arriva con movenze lente
qui sotto gli occhi della gente,
mi parla con voce tremante…
sì.
Illudendo, lusingando
Incantando e come danzando
afferra le mani,
sì.
Affrettando, ansimando, provocando
e tutto abbreviando, come adorando,
sì.
Sì…
Ti amo tanto e ti sento arrossendo e impallidendo
quasi morendo, sì.
L’amore che trafigge me lascia che dica
“Non so cos’è.
Non lo so mica..
Ma credo in te dolce nemica….
sì."
Mare de déu, han de ser de plàstic per força!
XeXu carai...! quina vista...!
doncs no... eren naturals, del Maresme, i tot i no ser maduixes, sinó maduixots, força dolços i sucosos...
ah! i l'únic retoc que tenen és un mica d'enfoc. Els colors són tal i com van rajar...
Maremeva...
La foto i el poema són d'una sensualitat exquisida!
Un petó de bon dia, Barbollaire!
Estic queixalant la pantalla!!!
roig intens sobre blanc,
pren el desig...
tast, tacte, aroma, música, esguard...
amoixant els dins
m'amara l'essència de fruites boscanes
a les mans, als llavis, als pits,...
besades dolces poeta estimat!
i... enmig de tanta delicadesa,
qui no es deixaria acaronar?
bon dia Barbollaire!
Tot i que a mi no m'agraden ni les maduixes ni els maduixots, t'haig de dir que la fotografia és meravellosa. Colors vermell sobre blanc, enfoc/desenfoc, la composició, la textura ... per tot plegat em trec el barret.
(*) no sóc un robot... què haig de fer per que em creguis?
Se m'acaba de fer la boca aigua :P
Déu del cel!!, una imatge preciosa!, acompanyada de belles paraules...M'encanten les maduixes...
Fanal Blau mira... tenia el dia (la nit) inspirada! jajajajaj
gràcies carinyo
petonet :¬)***
El porquet doncs hauràs de comprar una de nova!!! jajajajaja
gràcies!
mar ets un amoret tan dolç...!!!!
gràcies per les teves paraules tan belles...!!
Petonets dolços, nina estimada...
:¬)***
sa lluna bona pregunta...! Segur que trobariem algú...
bon dia, nina!
Ariadna Moltes gràcies per les teves paraules...! Amb aquest mots tan bonics queda demostrat ema escreix que no ets un robot!
(a veure si trec el control d'accés...)
Maria doncs res... com els prefereixes: amb suc de taronja i una xic de sucre? o amb nata?
;¬)
Audrey moltes gràcies! Doncs res, serveix-te...!
;¬)
Publica un comentari